Ghadir Khumm, η μεγαλύτερη γιορτή των Σιιτών μουσουλμάνων



Επιστρέφοντας από το τελευταίο προσκύνημά του στη Μέκκα, ο Προφήτης ζήτησε από τους χιλιάδες Μουσουλμάνους που τον συνόδευαν να σταματήσουν. Στάθηκε σε μια πλατφόρμα ή άμβωνα που έφτιαξαν για αυτόν από σέλες και είπε: «Όποιος με υιοθέτησε ως τον Κύριό του (mawla), ο Αλί τώρα είναι ο Κύριός του». Στη συνέχεια, οι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί, συμπεριλαμβανομένου του μελλοντικού πρώτου αλλά και δεύτερου Χαλίφη, δήλωσαν πίστη στον Αλί και τον συνεχάρησαν. Το χαντίθ αυτό διαδόθηκε από περισσότερες από εκατό πηγές. Για έναν ολοκληρωμένο κατάλογο μη Σιιτικών πηγών του χαντίθ αυτού, μπορείτε να δείτε τόμους του Αμπακάτ αλ-Ανουάρ (Abaqat al-Anwar) από τον Μιρ Χαμίντ Χουσείν αλ-Χίντι (Mir Hamid Husayn al-Hindi) (απ. 1306) και του Αλ-Γαδίρ (al-Ghadir) από τον Αμπντ αλ-Χουσείν αλ-Αμινί (Abd al-Husayn al-Amini) (απ.1390). Έχοντας επιβεβαιώσει τη φιλαλήθεια του χαντίθ, ορισμένοι Σουνίτες συγγραφείς ερμήνευσαν τον όρο «μαουλά» (Mawla) που χρησιμοποιείται στο χαντίθ ως «φιλία». Ανεξάρτητα από το αν αυτό μπορεί να γίνει δεκτό ή όχι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παράδοση αυτή αλλά και το γεγονός έδωσαν στον Αλί μια μοναδική και ουσιαστικής σημασίας θέση μεταξύ των Συντρόφων του Προφήτη.

Έτσι, φαίνεται ότι τα διάφορα χαντίθ μαζί με τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται παραπάνω δεν θα πρέπει να αφήνουν καμία αμφιβολία ότι κατά τη διάρκεια της ζωής του Προφήτη πολλοί Μουσουλμάνοι αγάπησαν βαθιά τον Αλί, αναζήτησαν τη συντροφιά του και αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν μετά τον Προφήτη. Οι άνθρωποι αυτοί πολύ συχνά και με μεγάλη σπουδαιότητα αναφέρονταν ως οι Σιίτες του Αλί και έτσι ο όρος «Σιίτες» έγινε ισοδύναμος με τον όρο «Σιίτες του Αλί». Κυρίως, η ιδέα της θεϊκά ορισμένης Ηγεσίας του Αλί σίγουρα ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της ζωής του Προφήτη Μουχαμμέντ. Ο θάνατος του Προφήτη ήταν φυσικό να φέρει το θέμα στην επιφάνεια με αποτέλεσμα όσοι πίστευαν ακόμη στην αναγκαιότητα να ακολουθήσουν τον Αλί να διαφοροποιηθούν από τους άλλους Μουσουλμάνους, οι οποίοι αργά ή γρήγορα πίστεψαν ότι ο θεσμός του Χαλιφάτου δίνει τη διαδοχή του Προφήτη σε ότι αφορά θέματα εξουσίας της Ισλαμικής κοινωνίας και δεν είναι θείας προέλευσης θέση. Περιγράφοντας γεγονότα μετά το θάνατο του Προφήτη, ο Αλ-Μασουντί (Al-Masudi), ένας μεγάλος Σουνίτης ιστορικός, γράφει: «Σαφώς ο Ιμάμης Αλί και όσοι από τους Σιίτες του ήταν μαζί του παρέμειναν στο σπίτι του την περίοδο της υποταγής στον Αμπου Μπακρ». [1]

Μεταγενέστερα γεγονότα, όπως οι πόλεμοι που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Χαλιφάτου του Αλί και η τραγωδία της Καρμπαλά (Karbala) όπου σκοτώθηκαν ο τρίτος Ιμάμης των Σιιτών και 72 άτομα από την οικογένεια και τους συντρόφους του, προσέδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στους Σιίτες του Αλί και επηρέασαν τη διαμόρφωση της ταυτότητας των Σιιτών. Για παράδειγμα, σε ένα από τα πρώιμα έργα μπορούμε να βρούμε ότι ο Αλί, καταδικάζοντας τους Ταλχάχ (Talhah) και Ζουμπαίρ (Zubayr), είπε: «Ασφαλώς οι οπαδοί των Ταλχάχ (Talhah) και Ζουμπαίρ (Zubayr) στη Μπάσρα (Basra) σκότωσαν τους Σιίτες μου και τους αντιπροσώπους μου».[2] Ο Αμπού Μιχνάφ (Abu Mikhnaf) αναφέρει ότι μετά το θάνατο του Μωαβία (Mu´awiyah) οι Σιίτες συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Σουλειμάν ιμπν Σουράντ (Sulayman b. Surad) και εκεί εκείνος τους είπε: «Ο Μωαβίας (Mu´awiyah) πέθανε. Ο Χουσέιν (Husayn) αρνήθηκε να δηλώσει υπακοή στους Ουμαγιάδες και έφυγε για τη Μέκκα. Και εσείς είστε οι Σιίτες του και οι Σιίτες του πατέρα του».[3]

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση από τον Αμπου Χατάμ αλ-Σιτζιστανί (Abu Hatam al-Sijistani) στο έργο του Αλ-Ζινά (Al-Zinah): «Ο όρος Σιίτες ήταν η πρώτη ονομασία που εμφανίστηκε στο Ισλάμ για τη λέξη μαντχάμπ (madhhab) και ήταν ο τίτλος για τους τέσσερις συντρόφους του Προφήτη: Αμπου Νταρρ (Abu Dharr), Αμμάρ (Ammar), Μικντάντ (Miqdad) και Σαλμάν αλ-Φαρσί (Salman al-Farsi). Αυτοί οι τέσσερις ήταν επίσης και οι πιο σημαντικοί οπαδοί του Αλί». Προσθέτει επίσης: «Αργότερα, κατά την περίοδο της Μάχης του Σιφίν (Siffin) ο όρος χρησιμοποιήθηκε για [όλους] τους οπαδούς του Αλί».[4]



[1] Ιθμπάτ αλ-Γουασίγια (Ithbat al-Wasiyah), σελ 121


[2] Γουακάτ Σιφφίν (Waq´at Siffin) από τον Νασρ Μουζαχίμ (Nasr b. Muzahim) (απ. 212)


[3] Μακτάλ αλ-Ιμάμ αλ-Χουσείν (Maqtal al-Imam al-Husayn), από τον Αμπου Μιχνάφ (Abu Mikhnaf), σελ 15


[4] Αμπου Χατάμ αλ-Σιτζιστανί (Abu Hatam al-Sijistani), Τόμος 3, σελ 10, Μέρος Τρίτο: «Όροι δημοφιλείς μεταξύ των Ανθρώπων της Γνώσης»

 Σημαντικότερα νέα 

Μορφωτικό Κέντρο της Πρεσβείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν

 25η Μαρτίου 6Παλαιό Ψυχικό Αθήνα

211- 4009851   ΦΑΞ : 210-6822535

© 2015 Μορφωτικό Κέντρο της Πρεσβείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν - All rights reserved.